Oude filmclassics

Star wars boring pinguin

Het laatste half jaar ben ik filmklassiekers aan het kijken. Denk hierbij onder andere aan Fight Club, V for Vendetta, The Grudge, Kill Bill en enkele Tarantino films.
Soms bevalt dit heel goed, zoals bijvoorbeeld in het geval van Fight Club: Op het moment dat ik het plot doorhad heb ik de film op pauze gezet en ben ik een klein tiental vrienden gaan WhatsAppen over hoe episch de film wel niet was. Helaas kreeg ik van hen veelal terechte, maar minder lyrische, reacties als: “Ja, joh prima”, “Spuit 11 geeft ook nog modder” of “Ben je ook zo bang dat je computer volgend jaar kapot gaat tijdens de millenniumwisseling? #1999”.
Soms is het ook wat zoeken. Ik weet nog steeds niet wat mijn mening is over Kill Bill I (Nee, deel 2 en 3 heb ik nog niet gezien dus niet spoileren aub), maar ik zie wel in dat het absurde en wellicht daarom een superieure film is.

De derde categorie is de categorie “gigantische domper” en hiertoe behoren The Godfather I (ik heb me nog niet tot een deel 2 en deel 3 kunnen aanzetten) en Episode IV en V van Star Wars. Beide films begon ik met hoge verwachtingen, van menige gewaardeerde collega of enthousiaste oom had ik gehoord dat ik deze klassiekers echt moest zien!
Helaas knalde ik bij beide films keibikkelhard op de generatiekloof. Deze valkuil bestond uit twee diepe ravijnen. Als eerste waren er de graphics, bij Star Wars had ik af en toe het idee dat ik naar een aantal dwergen in een papier-mache dino kostuum zat te kijken en dat de trailer was gemaakt in moviemaker. Wellicht had ik me nog over deze barrière heen kunnen zetten, ik begrijp ergens ook wel dat in 1970-1980 3D Animatie nog in de kinderschoenen stond en dat de drie dwergen in het papier-mache pak er destijds super futuristisch uitzagen.

De grootste frustatie echter zit in hem in de traagheid van de verhaallijn in zowel The Godfather als Star Wars. Ja ik ben blijkbaar verslaafd aan (Holywood-)producties anno 2015, waarin alles snel-sneller-snelst moet..-.-. Maar “Come on!”, ik heb echt me best gedaan.  Wanneer er in Star Wars V ruim 20 minuten aan scene zit waarin 5 logge robothonden met lasers langzaam dichterbij de schuilplaats van de rebellen komen (zie onderstaande afbeelding), val ik bijna in slaap en mijn broertje met wie ik de films kijk is dan al aangekomen op Station Dromeland.
We hebben beide SW-films in 3x moeten kijken als gevolg van deze ongewenste maar onvermijdelijke dutjes. Het spreekt in ons nadeel dat we één van de drie dagen brak waren en daarom wellicht eerder in slaap vielen. De andere 2 dagen was dit niet het geval, hieruit durf ik te concluderen dat  het verhaal echt niet meer voldoet aan de kwaliteitseisen van deze tijd.

Star Wars Robot dog

De eeuwigdurende robotdog aanval

Concluderend: Ja, ik snap dat jullie 40+ers nostalgische gevoelens hebben bij deze oude films en een traantje laten als jullie ze zien, erover praten of eraan denken.
Maarrrr stop met het opdringen van deze films aan de mensheid anno 2015 met de boodschap: “Dit is echt één van de beste films ooit gemaakt”. Dit was destijds wellicht het geval, maar nu is het niet veel meer dan traag en pixelerig. #filmmuseum

Doei

Simplified Syria

Op Facebook kwam ik bovenstaand filmpje tegen. Een zes minuten durende uitleg over de huidige vluchtelingencrisis, waarin de oorzaken en de huidige problemen worden en er een oproep tot menselijkheid wordt gedaan. Dit alles wordt ondersteund met prachtige cartoons.

Het filmpje raakte me om twee redenen. Allereerst door het “Jip en Janneke” gehalte, dit zeer complexe probleem wordt hier (in mijn optiek) superduidelijk en begrijpelijk uitgelegd. Het 8-uur journaal en andere actualiteitenprogramma’s op de TV zouden hier een voorbeeld aan kunnen en moeten nemen, of accepteren dat anderen dit beter kunnen zoiets als dit opnemen.
Het tweede punt wat mij raakte is de 4 angsten die op een bepaald moment benoemd worden. Het feit dat het percentage moslims in Europa zou toenemen van 4 naar 5 procent indien we ALLE Syriërs in Europa zouden opnemen deed me zelfs hardop lachen. Er wordt door bepaalde groepen en politici gesproken over een Islamitische invasie! Zolang die invasie 5% van het bevolkingstotaal is zal dat nog wel meevallen…

Ik wil absoluut niet beweren dat er een makkelijke oplossing is voor het vluchtelingenprobleem, maar ik ben er wel heilig van overtuigd dat ook mensen geboren in Syrië of andere oorlogslanden rechten op een menswaardig bestaan met onderwijs, werk en ontwikkelmogelijkheden.

Tot zover dit eerste stukje tekst na meer dan een jaar :)

De statiegeldtas

Onlangs stond ik in een Zeeman een 5-tal sokken af te rekenen tegen een zeer aangename prijs. Ik wilde de sokken in mijn tas stoppen maar was vergeten dat deze al volgestopt zat met een laptop en een berg papier.
Daarom wende ik mij glimlachend tot de caissière en voeg of ze een tasje voor me had. Ze reageerde met: “Nee, die heb ik helaas niet. Maar ik heb wel een STATIEGELDTAS voor je.”

Op dat moment vond ik het wonderlijk dat de plastic tassen op waren maar heb zonder verder na te denken voor een euro een linnen statiegeldtas gekocht. Deze mag  ik op elk willekeurig moment weer voor €1 terugverkopen aan Zeeman.

Het bewuste object

De nieuwe euroknaller van Zeeman

Omdat het principe “statiegeldtas” me bleef bezighouden heb ik het woord gegoogeld. En al snel kwam ik tot de schrikbarende ontdekking dat de plastic tasjes helemaal niet “toevallig op waren”, maar dat het niet meer verschaffen van plastic tassen een bewuste boycot is die word ingegeven door MVO-hoofkantoor van Zeeman. Sterker nog, ze publiceren vol trots persberichten over deze versobering van de klantenservice, die gretig door partijen als de Telegraaf worden overgenomen.

Dit bracht mij even aan het wankelen en bijna vond ik het een goed initiatief…

Inmiddels ben ik twee maanden verder en is de statigeldtas, evenals de plastictassen voorheen, geëindigd in mijn prullenbak. Is dit gebeurd omdat ik een hekel heb aan de natuur, omdat ik kan zwemmen in het geld en niet zit te wachten op m’n euro retour of omdat ik per abuis mijn koffie er overheen heb gegooid?
Nee, niets van dat alles. Het komt omdat ik niet dagelijks langs een Zeeman fiets, en die ene keer dat ik sindsdien in de Zeeman ben geweest mijn tasje thuis had laten liggen.

Kortom, de invoering van de statiegeldtas heeft voor mij  niets veranderd behalve dat de zeeman 3 á 5 euro per jaar meer aan mij verdiend. En dat er tegenwoordig linnen in plaats van plastic tasjes verspild worden.

Minimal

MINIMAL
Na ongeveer 3 jaar tijd voor een grote designupdate.

Minimal is hip! Niet alleen op de dansvloeren in de hoofdstad waar de technodeuntjes de clubscene overnemen, maar ook op design gebied. En wie ben ik om daar niet in mee te gaan?

Kortom, de zwarte interface met de fancy smileys is voorgoed verdwenen. Hiervoor in de plaats is deze minimalistische site gekomen die er ook op de mobiel een stuk beter uit moet zien (responsiveeeee).

Ok,
Doei

Tweett

 


 

Bam, dat dus! En een wordpress-update ertegenaan gegooid, hopelijk werkt alles nog.

Verder een korte update over mijn schrijfskills:  Elke week heb ik weer de intentie, energie en ideeën om nu toch echt een stukje tekst te schrijven, er zijn immers genoeg (ver)wonderlijke dingen in de wereld en het leven.
Toch komt het er steeds niet van, blijkbaar zijn andere dingen nog leuker of doe ik net alsof andere dingen nog belangrijker zijn.

Het goede nieuws is dat ik zo nu en dan wel een aantekening opsla in mijn telefoon, dus wie weet… Ooit op een dag komt er geen blog maar direct een heel boek!

Tot zover!

 

Oei!

image

Bovenstaand shokkerend bericht stond vanmorgen in de NRC-Next, ik geloof dat ik iets fout doe…. Alhoewel ik hier diep van van binnen eigenlijk zelf ook al van overtuigd was, mijn wekker stond in “De Waver” niet voor niets op loopafstand van m’n bed.

Wellicht een goed voornemen voor het nieuwe jaar om dit beleid opnieuw in te voeren?