Atmen in EYE

Daar zaten we dan, tijdens onze ‘kroegentocht’ deden we de halte Amsterdam-Noord aan. En we hadden besloten om voor de volledig Noord-experience te gaan en te beginnen met een bezoek aan het filmmuseum EYE.

Na een gehaast diner bij een smerige lokale fastfoodketen waren we mede door een goede pontaansluiting  ruim op tijd bij EYE. Na een klein halfuurtje drankjes drinken bij de bar en rondneuzen in de interactive filmkelder (aanradert) mochten we de zaal in voor de film.

De zaal was het tegenoversgesteld van een Pathé-bioscoop. De capaciteit was ~50 man en voorin stond een vleugel (we wisten niet zo goed of we live muziek konden/moesten verwachten.), we waren niet de enige die de film kwamen bekijken. Er was nog een stelletje (niet heel interessant), een moeder en een dochter (het zouden eventueel ook buurvrouwen kunnen zijn die aanzienlijk in leeftijd verschilden) een vrouw op leeftijd welke alleen de filmzaal betrad. Met name deze mevrouw trok onze aandacht, zij was de belichaming van het stereotype filmrecensent (zoals deze in mijn hoofd aanwezig is). In een lange suede jas kwam ze binnen, met in haar ene hand een glas jus d’orange en in haar andere hand een schoteltje met daarop een lavendelgroen gebakje, gracieus nam  ze plaats op een stoel een rij lager dan wij zaten.

Atmen, de film, begon. Zoals al op internet beschreven stond gaat het verhaal over een jongen die in een jeugdgevangenis zit en bij een gemeentelijk mortuarium gaat werken. Door een confrontatie met een dode vrouw die zijn achternaam draagt gaat hij nadenken over zijn moeder en zoekt hij deze op….
En dat is eigenlijk ook direct het verhaal van de gehele film, sterker nog, de film valt nog korter samen te vatten:
Jongen zit in jeugdgevangenis, en vind werk in een gemeentelijk mortuarium wat hij steeds leuker gaat vinden. –Einde–

Niet mijn film, teveel tijd te weinig gebeurtenissen. Wel mooie camerashots, het culterele ‘kikkerperspectief’ uit m’n ckv lessen zag ik meerdere malen voorbij komen.
Nee. Blijkbaar ben ik nog niet geschikt voor filmhuis-producties,  over vijf jaar ga ik het nogmaals proberen.

De recensie van de recensente voor ons heb ik niet kunnen achterhalen, wel staat de film  internationaal goed aangeschreven. Hoofdrolspeler heeft zelfs een prijs ontvangen voor zijn rol in de film (tja, hij kon ook niets doen aan het script…). En een score  van 88%/82% op rotten tomatoes en 6,9 op IMDB.
Kortom het zal wel aan mij liggen 😉

En de kroeg? Het sluisje in Amsterdam-Noord is een aanradert voor iedereen!

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*